Bericht van Hanna Bericht van Hanna
Van Hanna…..  namens onze classis uitgezonden medewerker van KiA

17-7-2015 


‘Onze’ Hanna is inmiddels al weer een half jaar uitgezonden naar het Ujamaa Centre Hieronder leest u van haar leven in Zuid-Afrika.

Een half jaar: maanden waarin ik het land beter heb leren kennen en veel nieuwe mensen heb mogen ontmoeten. Op dit moment is het heel stil op de universiteit, het is winter en vakantie voor de studenten. Daarom wil ik jullie deze een kijkje in mijn persoonlijk leven geven want ik ben dankbaar voor alles wat ik tot nu toe heb ontvangen.

Het eerste weekend in februari begon met een 'strategische planning', een bijeenkomst voor alle vrijwilligers en medewerkers van Ujamaa in een hotel aan de kust. Onderweg daar naartoe werd mij verteld dat ik mijn kamer zou delen met Elisa, een PhD studente uit Brazilië.

Jammer genoeg is haar jaar in Zuid Afrika voorbij en vertrekt ze komende vrijdag. Ik zal haar heel erg missen! Vaak kreeg ik op de maandagmorgen een berichtje of ik zin had om bij haar te komen lunchen. Dan kookte ze zwarte bonen, zoals ze die in Brazilië eet of maakte ze iets met cassave - daar zeg ik geen nee tegen. Als tegenprestatie hielp ik haar met haar Engelse verslagen.

Tijdens de conferentie in Colombia had ik David, uit Costa Rica al leren kennen. Na de ontmoeting met Elisa stelde zij me voor aan Karolina, de vrouw van David. Met zijn vieren gaan we er in het weekend soms op uit. Tijdens het feestje voor de 30e verjaardag van Karolina, kwam ik in contact met Mike en Elaine. In hun huis staat een piano en Mike vertelde dat ze in een koor zingen; PAMS (Pietermarizburg Amature Music Society) en of ik niet mee wilde. Sinds maart zing ik mee en twee weken geleden gaven we twee concerten.

En dit is nog maar één van de lijntjes die er getrokken kunnen worden door de afgelopen maanden. Er lopen lijnen via de kerk, via het werk en via de contacten die ik vanuit Nederland aangereikt kreeg. Het maakt dat ik me hier thuis voel. Ik ben dankbaar voor de momenten van herkenning in de supermarkt of als ik door 'down town' Pietermaritzburg loop en een meisje tegenkom van één van de Bijbelstudies en we elkaar zien.

27-2-2015
Beste mensen in Zeeuws Vlaanderen,  Hoe gaat het met jullie? Hier een bericht om mijn eerste indrukken weer te geven. Op 4 februari kwam ik in Zuid Afrika aan. De ontvangst was goed geregeld en ik voelde me meteen thuis. Dat is gelijk ook het rare, dat het zo normaal is om hier rond te lopen terwijl het toch echt heel anders is dan in Nederland.  Misschien komt het omdat ik er al een jaar naar toe geleefd heb.  Wel is het even wennen dat de elektriciteit elke dag twee uur lang uitgeschakeld wordt en dat niet gelijk overal toegang is tot internet... maar daar kan ik me aan aanpassen.
  
Het kantoor van het Ujamaa Centre zit in een gebouw op de campus van de universiteit (5 minuten lopen vanaf mijn huis). Daar heb ik een eigen werkplek.  Tijdens het weekend hadden we met ongeveer 30 mannen en vrouwen workshops over hoe je 'dat wat je doet' tijdens Bijbelstudies kunt vastleggen.  Het doel daarvan is dat mensen die niet aanwezig waren kunnen begrijpen wat er gedaan wordt (eigenlijk bedoelen ze daarmee de donateurs maar dat is waarschijnlijk te direct omschreven).  

Voor mij was het interessant om de verschillende vrijwilligers te leren kennen en te weten hoe Ujamaa in verschillende landen werkt.  De vrijwilligers zijn voornamelijk ex-studenten van de universiteit, nadat ze zijn teruggekeerd naar hun eigen land (Mozambique, Kameroen, Swaziland...) doen ze voor Ujamaa Bijbelstudies.  Ook werd ik aan iedereen voorgesteld als the officer of publication; op die manier weet ik ook meer over wat ze van mij verwachten.    

Verder is het super warm... ik zag op het weerbericht dat het nu 31 graden is met een luchtvochtigheidsgraad van 70%. Mijn was hangt heerlijk buiten te drogen, dat is dan wel weer een voordeel.   

Groeten vanuit Pietermaritzburg,  Hanna 

Lees hier meer over Hanna 
terug